Sağlık Arşivi » Kanser

Yine yeni yeniden MR

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Ertesi sabah babamı Mr çektirmek üzere Ankara’da bulunan Alfamed görüntüleme merkezine götürdük. Mr ın çekildiği esnada görevliler kontrast denilen bir madde verilmesi gerektiğinden bahsettiler. Belli ki bir kitle gördüler ve o kitleyi daha net görebilmek için kontrast madde vermeleri gerekiyordu..
Bazı şeylerin ters gittiği çok belliydi. Bunu anlamak için içerideki görevlilerin bakışlarını seyretmek yeterliydi.
Ertesi sabah sonuçları aldık ve doktara götürdük.
Doktorun tahmin ettiği olmuştu.

Beyinde 6,5 cm kitle. Yani 2006 sonunda 1 cm olan kitle 6,5 cm olmuştu (

Yine yeni yeniden MR - Paranoyak

2007 Aralık – Ameliyat Şart

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

İbn_i Sina’daki doktor beynin sol lobunda oluşan bu kitlenin bir şekilde alınması gerektiğini söyledi. Kitle dışına beynin pek çok noktasında kitle sebiyle ödemler oluşmuş. Ameliyattan sonra düzelip düzelmeyeceğini sorduk. Garanti vermedi. Yani yürüyememe, konuşmada zorluk ve hafıza şikayetlerinden birinin yada tamamının kalıcı olarak devam edeileceğini söyledi. Bu kitlenin metastaz olup olmadığı konusunda herhangi net bir şey söylemedi. Sonuçta bu kitle alındıktan sonra patoloji sonucu ortaya çıkıacaktı. Ama mr dan kanamalı bir kitle olduğunu ve malign melanom metastazlarının genelde kanamalı olduğunu söyledi. Bizde kitlenin metastaz olduğu konusunda emin sayılırdık.

2007 Aralık – Ameliyat Şart - Paranoyak

2007 Aralık – Ameliyat Zamanı

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Artık ameliyat zamanı gelmişti. Doktor 2 gün içinde ameliyatı yapacağını söyledi. Bu süreçte babama Dekort isimli ödem çözücü kortizon ilaçları vereceğini söyledi. Bunun hem ameliyatı hemde babamı rahatlatacağını belirtti. Kortizon verildi. Gerçektende babamda değişiklikler başladı. 2 gün önce yaşını bile hatırlayamayan babam emekli olduğu kurum olan TRT yi bile hatırlıyordu. Tabi şikayetleri tam anlamıyla düzelmemişti ama genel halinde ciddi düzelmeler oldu. Bu arada babamın kanına da bakıldı. Kanda hemoglobin değerinin çok düştüğü görüldü. Yani babamın vücudunda kanda kalmamıştı. Malum tümör vampir gibi vücuttaki kanı da emiyordu. 3 ünite kan verildi ameliyattan önce.

Babam ameliyata alınmak üzere sedyeye kondu. Annem ve ablalarımla babamı sanki son kez görecekmişiz gibi vedalaştık. Dakikalarca arkasından ağladık. Çünkü inanılmaz zayıflamış çok güç kaybetmişti. Hepimiz sanki masada kalacakmış gibi bir havaya girdik.

2007 Aralık – Ameliyat Zamanı - Paranoyak

2007 Aralık – Ameliyat Bitti !!

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Merakla babamın ameliyattan çıkmasını bekliyorduk tüm aile. 4-5 saat olmuştu nerdeyse. Ne kadar zor anlardı. Sonra doktoru gördük. Doktor ameliyatın çok iyi geçtiğini beyindeki tümörü tamamen temizlediğini söyledi. Ancak 24 saat yoğun bakımda kalacağını söyledi. Tabi biz bu süreçte babamı göremeyecektik.
Mecburen evimize geldik. Hepimiz için en zor geceydi o gün. Gece hiçbirimiz uyuyamadık. Kafamızda hep aynı soru. Ya bir şey olursa.

Ertesi sabah evden çıktık hepimiz. Koşa koşa yoğun bakıma çıktık. Görevlilere babamın adını söyledik ve görmek istediğimizi belirttik. Görevli babamızın 1 saat kadar önce odasına gönderildiğini söyledi..

Koşa koşa çıktık odasına.. Babam yatağına oturmuş bizi bekliyordu. Bize hoşgeldiniz nerde kaldınız dedi. Biz bir kere daha şok olmuştuk. Babam 1 yıl öncesine dönmüştü. Çok garip geldi bize. Artık konuşabiliyordu. Hafızası tekrar yerine gelmişti. Öğleden sonra kaldırıp yürütmeye çalıştık. Eskisinden çok daha rahat yürüyebiliyordu. Allahıma bir kere daha dua ettim. Babamızı bize bağışladığı için.

Artık kitleyi patolojiye götürüp sonucunu alma zamanı gelmişti.

2007 Aralık – Ameliyat Bitti !! - Paranoyak

Ve Patoloji Sonucu

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Patoloji sonucunu almaya bizzat ben gittim. Bir süre bekledim. Çok heyecanlanmıştım. Ve adım söylendi. Gittim kağıdı aldım. Ve hemen okumaya başladım. Beklediğim şeyle karşılaştım tabiiki : Malign Melanom metastazı. Aslında hiç şaşırmamalıydım. Ama yine de bir umut dedim. Belki başka birşeydir. Dediğim gibi babama hiç konduramadım bu hastalığı. Ve Patoloji Sonucu - Paranoyak

Ve Patoloji Sonucu - Paranoyak

Doktorla Görüşme

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Doktora patoloji sonucunu götürdüm. Kendisi kitleyi gördüğünde zaten emindi. Ama şimdi hadise belgelenmişti. Babamı 1 hafta 10 gün sonra onkolojiye götürmemizi istedi. Bir gün babamı bu bilim dalı ile ilgili yere götüreceğim hiç aklıma gelmezdi.
Herşeyin farkında olan babamı Onkoloji bölümüne götürdük. Onkoloğun yanına gittik. Kendisi Mr filmine baktı. Kitlenin çok büyük olduğunu nerdeyse beynin yarısını kapladığını söyledi. Biz bunları zaten biliyorduk. Onkolog babama 12 günlük radyoterapi verdi. Gidişe göre de kemoterapi de yapılması gerektiğini söyledi. Işın tedavisinin yüksek dozlarla tüm beyne uygulanması gerektiğini söyledi. Ben hayatım boyunca kemoterapiye karşıydım. Kemoterapiyi bir çeşit zehir olarak gördüm hep. Ama radyoterapinin yan etkilerinin daha az olduğunu da çevremden duymuştum. Doktora radyoterapinin yan etkilerini sorduk. O da geçici hafıza kayıpları, baş dönmeleri ve dengesizlikler yaşayabileceğini söyledi. Ama bunların hiçbirinin olmayabileceğini de belitti.
Kanser konusunda bu kadar aciz işte insanlık. Kesin bir sonuç yok. Olabilir yada olmayabilir. Neye inanacağımızı şaşırmıştık. O yüzden onkologlara hiçbir zaman güvenemedim. Ne kadar haklı olduğumu ileriki yazılarımda anlayacaksınız.

Çaresiz tamam dedik. 10 gün sonra ilk seans olucaktı. Biz bu süreçte babamın tadını çıkardık. Tekrar eski babamıza kavuşmuştuk. İştahı açılmış ve kendi ihtiyaçlarını rahatça karşılayacak hale gelmişti. Tabi buna çok seviniyorduk.

Ve ilk seansa gitmek için hazırlandık…

Doktorla Görüşme - Paranoyak

RadyoTerapi, Yanıklar ve Enfeksiyon

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Babam enfeksiyon teşhisiyle hastaneye yatırıldı. Çeşitli kültürler alındı. Mantar Enfeksiyonu diye bir enfeksiyon bulundu. Bu enfeksiyon bazı insanların vücutlarında zaten varolan bir enfeksiyonmuş. Vücut normalde bu enfeksiyonla rahatlıkla savaşabiliyormuş ancak radyoterapi ve kemoterapi gibi bağışıklık sistemini baskılayıcı yani YIKICI tedaviler uygulandığında rahatlıkla devreye girebiliyormuş. En az 10 gün antibiyotik alması gerektiğini söyledi doktor. Bu süreci yine birsürü ilaç alarak geçirdi babam. Vücudundaki benekler iyice çoğalmaya başlamıştı. Doktorlar bunun Epdantoin ve Dekort ekileşimi sonrasında oluşabileceğini söylediler. Epdantoin isimli ilacı farklı bir ilaçla değiştirdiler. Benekler vücudunda kaldı ama bu sefer dökülmeye başladı. Komple yok olmadı ama.
Bu süreçte babamın derisi her geçen gün iyice yara ve su toplamaya başladı. Bunun sebebi olarakta Dekort un deriyi incelttiğini radyoterapinin de yaktığı için böyle bir şeyle karşılaştığımızdan bahsetti doktorlar. Babam her geçen gün fiziki anlamda daha korkunç bir hal almaya başladı. Alnı komple yanmış ve kalın bir kabuk oluşmuştu. Yüzünde birsürü yaralar oluştu. Yemek borusunun bir yerinde mukoza denen farklı bir şey oluşmuştu Radyoterapi sebebiyle. Katı yiyecekler bir türlü boğazından geçmiyordu..

Bu süreçte enfeksiyon tedavisi devam ediyordu. 10 gün süren tedavi sonrası babamı hastaneden çıkardı doktorlar.
Babamın sadece enfeksiyonu geçmişti ! Onun dışında her şey aynıydı. Yürüyemiyor hafıza sorunları yaşıyordu.

Bu süreçte onkologlarımızdan tık yok tabi.Ameliyattan sapasağlam çıkan babamı itinayla ameliyattan öneki haline getirdiler. Üsteli saçları dökülmüş ve birsürü yanıkla.

Not: Babamın o günlerde fotoğrafını çektim. Örnek olması açısından burada yayınlamak isterdim ama doğru olmayacağını düşündüm. İsteyene ufak değişiklikler yaparak mail atabilirim.

RadyoTerapi, Yanıklar ve Enfeksiyon - Paranoyak

Radyoterapi ve tecrubeler

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

İlk seans için hastanenin yolunu tuttuk. Babam bomba gibiydi. 1 gün önce yüzü için maske yapılmıştı. Işın tedavisi için geliştirilmiş o cihazı gördüğümde tüğlerim diken diken oldu. Devasa bir aletti. Babam maskesini taktı ve ilk seansa girdi. Çıktığında gayet normaldi. Zaten 5 dakika bile sürmemişti. Sonra evimize döndük. Babam bu tedavinin kendisine hiçbirşey yapmadığını söylüyordu. Zaten doktorda bize ilk günlerde herhangi bir şey olmayacağını söylemişti.

Babam ameliyatta almaya başladığı Dekort a devam ediyordu. Günde 20 adet dekort alıyordu. Bu dekort gerçekten çok tehlikeli bir ilaç. Dekortla birlikte ayrıca beyin ameliyatları sonrası herkese verilen antiepileptik Epdantoin adında epilepsi olmasını engelleyici bir hapta alıyordu.

Aradan 1 hafta kadar bir süre geçti. Babamda yavaş yavaş radyoterapinin yan etkileri görülmeye başlandı. Sürekli uyumak istiyordu. İştahı kesilmişti. Birşey yediğinde yemek borusunda çok ciddi bir acı hissediyordu. Ayrıca vücudunda kırmızı kırmızı benekler çıkmaya başladı. Radyoterapinin 10. gününde baktık ki durum iyice ağırlaştı. Titremeler, üşümeler başladı. Ateşi vardı. İştah yeniden kapandı. Biz yine panıya kapılmaya başladık. Aynı günün sabahı kalktığımızda babamın alın derisinin soyulmaya başladığını farkettik. Saçları tahta gibi olmuştu. Saçlarını azcık okşadığımızda tüm saçlar elimizde kalıyordu. Yani artık babacığımın pamuk saçları da dökülmeye başladı. Doktora götürdük. Bize bunların yan etkiler olduğunu söyledi. Başka bir doktora daha götürdük o da bunun bir çeşit enfeksiyon olduğunu ve hastaneye yatması gerektiğini söyledi. Çaresiz tamam dedik. Babamın hastanede tüm saçları döküldü. Radyoterapi de 10. günde kaldık. 2 gün yapılamadı.
Kısacası yine zor günler bizleri bekliyordu.

Radyoterapi ve tecrubeler - Paranoyak

2008 Ocak – RadyoTerapi sonrası bakım

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Babamı eve çıkarmıştık. Yardımsız yürüyemiyor hiçbir şey yemiyordu. Doktorlar Ensure ve impact adında çeşitli mamalar verdiler. Bu mamalarla beslenmeye çalışıyordu.5 dakika yanımızda oturuyorsa 2 saat yatmak istiyordu. Aslında sürekli yatmak istiyordu ama bizi kırmamak için yanımızdada oturuyordu. Günler böyle geçti. 1-2 ay olmuştu hataneden çıkalı. Her geçen gün daha acı bir tabloyla karşılaştık. Babam artık tuvalet dahil hiçbir ihtiyacını karşılamıyordu. Mamalarını bile çok zor içiyordu. Yatağından hiç kalkmıyordu. Annem sürekli başındaydı. Bir gün annem neden beklediğimizi sordu. Hastaneye gitmemizi bir şeyler yapılmasını istedi. Bizde hastane arştırmaya başladık. Hastanelerin bu tip hastaları çok rahat kabul etmediğini gördük. Birde Ankara Onkoloji Hastanesinde şansımızı denemek istedik.

2008 Ocak – RadyoTerapi sonrası bakım - Paranoyak

2008 Şubat – Ankara Onkoloji Hastanesi Ağrı ve Palyatif Servisi

admin — Sun, 25 Apr 2010 20:55:08 +0000

Hastanenin aciline götürdük babamı. Ordaki bayan doktor babamı son evre kanser hastalarının yatırıldığı Ağrı ve Palyatif (Bakım) servisine yatıracaklarını söyledi. Burdaki “son evre” kelimesine çok fena takıldım. 2 ay önce ameliyat sonrası sapasağlam olan babamın son evre kanser hastası olduğu söyleniyordu. Şoklar devam ediyordu.
Babamı servise götürdük. İnanılmaz güzel bir servisti. Özel hastanelerden hiç farkı yoktu o servisin. Ama serviste yatan hastaların durumunu gördükçe içimiz parçalandı. Kanser böyle acımasız bir hastalıktı işte. Yatan hastalar genelde babam gibi kemoterapi veya radyo terapi görüp yan etkileri kaldıramayıp oraya yatırılan hastalardı. İçlerinde çok gençleri de vardı.

Biz babamı yatırdık. Yine çeşitli kan testleri yapıldı. Hemoglobin yine düşmüş. Albümin çok düşük. Kan verildi. Bir süre azda olsa ağızdan mama almaya devam etti.

Kültürde yine mantar enfeksiyonu tespit edildi. 12 gün boyunca antibiyotik tedavisi gördü.

Bir hafta 10 gün sonra oral beslenme de tamamen bitti. Damardan Kabiven isimli bir mama vermeye başladılar. Serviste durumu ağır olan tüm hastalara içinde beyaz bir sıvı olan büyük bir poşet takılıydı. Kabiven bu mamanın adıydı işte. Her gün iş çıkışında hastaneye gidiyordum. Babamın iyileşeceğine inancımız sonsuzdu annemle. Annem 24 saat yanındaydı. O servisin şefi olan Gülçin ismindeki çok hanımefendi ve dünyalar tatlısı doktor annemin ve babamın rahatını düşünerek tek kişilik bir odaya çıkarmıştı onları. Oda servisin en dibindeydi. Haliyle servisteki koşuşturma annemleri çok rahatsız etmiyordu. Gün geçmiyordu ki servisten bir mefta çıkmasın. Annem Gülçin hanıma günlerce dua etti.

Bu süreçte babam hergün değişik çıkıyordu karşıma. Çok üzüldüğüm kafamı duvarlara vurmak istediğim anlar oldu. Babamın bilinci açıldığında bizimle peltek bir şekilde konuşmaya çalışıyordu. Anlamakta çok zorluk çekiyorduk. Canım babam sürekli bir şey anlatmaya çalışıyordu. Beni eliyle yanına çekip öpüyor öpüyor öpüyordu. Bende onu hergün mutlaka öpüp kokluyordum. Kimi zamanlar gözümüzün içine bakarak hıçkırırcasına ağlayan babamın bu halini görmek bizi eritiyordu. Birgün bana sarılıp dakikalarca ağladı. Babamı ağlarken hiç görmedim ben. Bu bana çok koyuyordu. Sırf bu yüzden iyileşene kadar bilincinin açılmasını istemedik annemle.

Bazı günler nefes sıkıntısı çekiyordu babam. Enfeksiyon akciğerlerde de vardı. Öksürükle beraber inanılmaz bir hırıltı ve balgam vardı. Bu onu çok çok rahatsız ediyordu. Yapılan antibiyotik tedavisi çok cevap vermemişti sanırım.

Serviste yatan kanser hastalarının en büyük sıkıntısı ağrılarıydı. Yan odada ağrılar içinde kıvranan meme kanseri kadının inlemelerini ömrümün sonuna kadar unutmayacağım. Heleki kocasının başında durup ağlaması…. Bunlar gerçekten çok acı şeyler. Kanserin acımasız tarafı. Sadece hastayı değil çevresindeki yakınlarını da eriten ve çaresizlik içerisinde kıvrandıran bir illet bu.. Çünkü bu ağrılar karşısında yapılan ağrı kesicilere vücut bağışıklık kazanıyor ve hiç bir tesir etmiyor. Hasta ağrılar içinde kıvranarak ruhunu teslim ediyor. Babamda tek şükrettiğimiz şey ağrısının olmamasıydı. Olsa bile çok ufak tefek ağrılar oluyor onda da ağrı kesici etkisini gösteriyordu zaten.

Hastaneye yatalı yaklaşık 40 gün olmuştu. 23 mart gecesi babamın durumu ağırlaştı. O günün sabahı annemi aradım ses tonunu duyar duymaz koşarak gittim hastaneye.. Ve 24 Mart 2008…

2008 Şubat – Ankara Onkoloji Hastanesi Ağrı ve Palyatif Servisi - Paranoyak